CUMHA
LEIS  AN
URRAMACH FRAING MAO BHEATHAIN, ANN AN CILL-CHTJIMEIN,
An deigh Bàs a Mhna, Flòri CJiaimbeaU, ceud nigliean Fir a Chaolais an Eilean Chola.
Air an aon fhonn ri Cumha Obalain Qlilinniuir.
CUIMHNEACHAN BEAG- O'N UGHDAR DO A CAIRDEAN-SA, AGUS DO A CHAIRDEAN PEIN.
1850
I.
Tha mi dubhach is deurach, ga d' shior ionntrainn a Chèile;
Binn am bàs uam do reubadh, 's mo chridhe ghleus e gu bròn.
Tha mi cianail a m' aonar, gun do chaidreadh bha caomhail;
Cho làn gràidh agus aonaidh, tha bhi as aonais ga in' leòn.
Tha mi muladach, brònach,
trom, is tùirseach a m' chòmhnuidh; 'N dùil gach titeadh gu'r còir dhomh,
do ghuth le sòlas gu'n cluinn. Tha mi airsneallach cianail,
gun a ghnàth thu bhi m' f hianuis; Faighinn coluadar diadhaidh,
sa faicinn sgiamhachd do ghnùis.
n.
Tha mi ionganntach gabhaidh,
'n dùil a dheanamh mar b'àbhuisd; Gairm a m' ionnsuidh a ra' chàsaibh,
do chomhairl shàbhailt a m' fheum. O gach nì tha mu'n cuairt dhomh,
tha mo chàil air a fuasgladh; Tha iad falamh is gruamach,
o thugadh uam thu a Chèil.
An uair ma'r rium a d' thàmha,
chum thu m' aignidhean sàmhach; Ach, o rinneadh leat m' fhàgail,
tha iad ro chràiteach a' d' dheigh. Tha mo mhisneachd's mo chàileachd,
leagta, iosal an trà-sa; Na biodh ionghnadh air càch dhe,
mo chòmhnadh bàigheil tha m' dhìth
4
III.
0
V.
Cha rèidh dhòmhs ann am bàrdachd,
chuir an òrdudh 'an dàna; 'N cliù a thabhairt gu h-àrraidh,
a bhuineadh sàr dhuit a thùs. Bha do chruthachadh dealbhach,
ach, do bheusan bha dealrach ; Rinn thu aithnichte ainmeil,
am measg na dh' ainmicht air tùs.
Bainndi, urramach, uasal,
mach a teaghlach na h-uaisle; Rianail, ciallach, gun uamhar,
is fialluidh suairce 'na d' dhòigh. Bha do cheumannan sgiamhach,
a rèir riaghailt na diadhachd; Ni sam bi nach robh fiachail,
cha 'n f haighte riamh eud' chòir.
IV.
Air do shìnnsreadh na 'n labhruinn,
mu mhaithibh àrd bha 'n daimh dhuit; A bha cliùiteach thar cainnt dhomh,
sa bha na'n daimhean na'n rìgh.* 'S è is annsa leam innseadh,
mar a rinneadh dhiot fìrean; Thug a steach thu do'n fc-sìnnsreadh,
dha'm bheil " Is Mì" dha mar Rìgh.
Dh' iarr am Buachaill's an raon thu, 'n eilean iomaill's an t-saoghal;
Thug a ghràdh e an taobh ud, gu dìreach caomh air do thòir.
Cha do lasaich a ghreim dhiot, thug e leis thu gu caoimhneil:
Chaidh tu leis troimh gach draoighneach a steach gu h-aoibhneach da chrò.
» Na'm measg, Teaghlach Earraghael.
Do thigh 'n fhiona's na feusda,
thug e steach thu gu rèidh leis; Rinn do phòsadh mar chèile,
's bi bhratach sgaoilt ort a ghràdh. Thug dhuit sgeudachadh òir-dheirg,
culaidh eudaich le h-òr ann ; Is lion 'f heusd thu gu mòra,
le 'innidh ghlòir-mhor's le ghràdh.
Rinn e aoibhneas na chòir ort,
's bha e riaraieht gu leòr leat; Ann-san, rinn thusa sòlas,
mar d' òg Fhear-pòsda's do Rìgh. Thug dhuit crùn a bha glòir-mhor,
thug dhuit oighreachd le còir oir ; Nach gabh innseadh cia mòr i,
is lùchairt òir-dheirg gun dìth.
VI.
Aig a phòsadh ro àrd ud,
aingle nèamh ann a làthair; Ann am fonn le an clàrsaich,
a seinn an dàin ort gun dìth. Iad san luchairt bha chòmhnuidh,
chaidh gu h-aoibhneas is ceòl ann; Mu'n mhnaoi òig s air a pòsadh,
gu barrachd glòire do'n Rìgh.
Their an t-aineolach gòrach,
tha do chainnt leam ro neònach; Och! a Thighearn a d' thròcair,
nach d' thoir thu'm pòsadh dha fèin Fhios b' idh 'n sin aig a rìreadh,
'm bheil mi 'g innseadh na fìrinn S bithidh slàinnte dha cinnteach,
is saors is sìth dha gu rèidh.
6
vn.
'S iomadh trioblaid is deuchainn,
thug dhuit coinneamh an deigh sin; Ach, do dhòchas cha d' thrèig thu,
am measg nan èiginnean teann. Bha thu fosgailt do bhuaireadh,
's bhiodh tu tric air do luasgadh; TJairibh domhainn sa chuan ud,
is sruthaibh luath thar do cheann.
Ach, bu chinnteach dhuit fuasgladh,
a chionn dìlseachd a Bhuachaill; 'S bhiodh do chreideamh gu buadhach
a dol a suas leat gu rèidh. Bhiodh do bhuadhan fuidh ghluasad,
mar iolair luath dol suas uainn; 'S coinneamh nuadha le luadh-ghair,
bhiodh agad thuas ris an Rìgh.
VIII.
Do'n ainm àrd agus ghlòir-mhor,
thug thu urram an cònaidh; 'Aithn, a chomhairl is òrdadh,
do riaghailt sheòlaidh a d' chùrs. Bha do bheachdan mu'n fhìrinn,
uasal, geur agus f ìor-ghlan; Farsainn, soilleir is dìreach,
am measg na'm fìrinnean cùr.
Fior-ghlan, onarach, dìreach,
air taobh focal na fìrinn; Eudmhor, blàth agus dìleas,
do dh' aobhar fìor-ghlan do Dhè. A ghnàth, seasmhach gun chlaonadh,
treun is daingean gun saobh-bhreth; N uair bhiodh càs agus aobhar,
ag iarraidh treubhanntais ghleusd
IX
Càil ro ghlan agus ciocras,
bha gu domhainn's gu diomhair; Ann a d' innidh o's iosal,
an geall air Iosa mar lòn. Lagh na beatha o'd bheul-sa,
chionn do thoil is do spèis dha; Ghnàth, le tomaid na cèille,
a ti 'nn gu rèidh is gu beò.
'S tric a thuair mi 'san uaingneas,
feadh an lagh s' thu ri cnuasachd; Nithe nuadh bheirte nuas leat,
a bhiodh dhuinn luachmhor le chèil. Inntinn neamhaidh is naomha,
bh' annad blàth agus daonnan; 'N uair a bhidhinns air faonntradh,
cho fad a m' aonar a d' dheigh.
X.
Ro gheur domhainn is ciallach,
bha do bhreithneachadh diomhair; Mu luchd aidich na diadhachd,
a bhiodh ag iarraidh bhi mòr. 'N inntinn iosal is bhrùite,
chiallach, rianail is ùngta; 'N uair a thàradh i dlùth dhuit,
bhiodh agad rùm dhi gu leòr.
Fiallaidh, folachaidh is dèirceil,
bha do chùram mu f heumaich; Bhiodh na bochdan na 'n èiginn,
ag cur an cèill dhuit an càs. Cha robh bheag ort min eòlach ;
chionn bhi sàmhach a d' dhòidhean ; Ach, thàr cuid ort an t-eòlas,
's bha'n gràdh gu mòr dhuit a ghnàth.
8
XI.
B'e do ghearan a ghnàth e,
oh ! am peacadh b'e phlàigh e; Bha gu mòr dhuit ro ghràineil,
's na àmhghair shàraicht gach trà. Cha chaoidh tuilleadh's cha bhròn leat.
e a d' bhuill a bhi chòmhnuidh; Thuair thu ionnlad ro òir-dheirg,
chuir glòir a chòmhnuidh 'na ait.
Och! am fonn Jpis an seinn thu,
òran uasal na neamha; Dhà-sa ghràdhaich sa shaor thu,
sa lion le mhèinn thu tha naomh. Mu thruaigh'n leith dhiot a dh' fhàg thu,
leis a pheacadh an sàs ann; Nach leig fois leis no tàmha,
a luan no shàbaid tha naomh.
XII.
Do dhèidh làidir is d' ionntrainn,
bh' air mo threud a bhi iompaicht; Is ri Criosda bhi tionndadh,
le iomadh ionntrainn is luaths. Chum a chorron tha rioghail,
a bhi fàs air a rìreadh; 'S gaoileadh làn air a rìoghachd,
air feadh na'n tìrean mu'n cuairt.
Och! nach fhaicinn-saan treudud, mar bu mhiann le mo Chèile;
Dol gu iobairt na rèite,
's a 'g imeachd treun anns an rod.
Gus an ruigeadh iad rianail,
air luchd, is làn dhe an diadhachd;
'S gu'm biodh aca-san Iosa,
mu'n leagta sios iad fuidh 'n f hòd.
9
XIII.
Thuirt thu rium ann a d' chòmhradh,
"'s e mo Bhreitheamh m' Fhear-pòsda; " Car son nach b'inn-sa deònach,
" a dhol troimh Jordan 'na laimh. " Tha mi togradh tre ghràsan,
" an Tì a thuair mi san fhàsach ; " Tha a nochdadh a làithreachd,
"gun mhionaid dhàil dhol do'n ghleann.
" O gach nì tha san fhàsach,
" tha mi dealaicht an trà-sa; " Gun mi gearan bhi f àgail,
"fhir mo ghràidh ach thu fèin. " Thig a Rìgh's dean mo spianadh,
" mach a làmh mo luchd planaidh; " A corp bàis thoir dhomh trialladh,
" gu dùthaich Iosa gu rèidh.
XIV.
" Thoir dhomh faighidinn rianail,
" ri d' àm Thighearn tha riaghladh; " Ge d' bu mhaith is bu mhiann leam,
" gu'm biodh mo thriall leat gun dàil. " Na bi fada sa chàs so,
" thug an gath as a bhàs dhomh; " Thoir mi mach as a phàilliuin,
"a steach do d' àros tha àill."
Bha do thogradh's do chiocras,
bhi air falbh ma'r ri Iosa; Dha do nàmhaid cho phianntail,
's gu'n d' rinn e riahadh bha treun. Ghabh e fàth air do chiocras,
gu ràdh nach robh thu rianail; Feitheamh àm-san bha riaghladh,
's nach robh thu riamh ris-san rèidh.
10
XV.
Beagan uairean mu'n chrioch thu, 'n tuilse, thàinig gu fiadhaich;
Cur an ire sa'm f iaehabh, nach robh thu riamh anns an rèit.
Bha gu mòr air do ghluasad,
'g iarraidh furtachd is fuasglaidh ;
Oan Rìgh a tha truasail,
' sa thug a bhuaidh dhuit gu rèidh.
Thug 'na.ghràsan sàr èisdeachd, ' dha do ghlaodh's tu na d'èiginn; Rinn na domhlaichean rèidh dhuit,
oir bha e fèin air do chrann. An Rìgh dha'n robh thu ro phrìseil,
chaisg is chronaich am mìllteir; Bha thu :n sin le chuid fìrinn,
a dol na shìth-san do'n ghleann.
XVI.
Thuair gach nì mar a dh'iarr thu,
o an Rìgh a tha riaghladh; Chionn gu'n robh e leat riaraicht,
rinn è do riar ann sa bhàs. Sealladh taitneach is ciatach,
criosduidh fhaicinn a trialladh ; Ge d' is cruaidh a bhi riabadh,
na'n ceangail diomhair tha'n sàs.
B' aobhar chliudhaichidh dhòmh-sa,
gu'n robh agam-sa Flòri; Ge do dh'fhàg i mi brònach,
cha bhròn gun dòchas a th'ann. 'S e mo chuid-sa bhi sàmhach,
chionn an Tì a b'i làmh i; Ge d' bha'n sgaradh ud cràiteach,
bu lionmhor là iad nach b' ann.
11
XVII.
Mòr chliù gu'n robh dhàsan,
thug cho sèimh troimh an bhàs thu ; Beag do phianntan bha cràiteach,
a chur an sàs ann a d' chrèibh. Thug dhuit creideamh bha làidir,
thug dhuit misneachd is (lànachd; Rinn le 'f hìrinnean gràsmhor;
do tharrainn bàigheil a Chèil.
'N uair a rinn thu ar fàgail,
'an comunn cheruban àrda ; Mar fheachd frithealaidh àg^h-mhor,
a chuireadh sàr air do thoir. Rinn iad iolach is luadh-ghair,
siubhal àrd agus luath leat; Bha iad uile mu'n cuairt dhiot,
ga d' liubhairt shuas ann an glòir.
XVIII.
'JST uair a ràinig thu sàbhailt,
'n luchairt àrd agus àgh-mhor; Thoir leam gu'n cual mi 'g ràdh thu,
" hosannah àrda do m' Rìgh." Seìnn-sa romhad le luadh-ghair,
seinn gu h-ait is gu buadhach; Seinn gu binn air an Uan ud,
a thug dhuit buaidh ann sa bhàs.
Seinn gu h-àrd air an Trianaid,
seinn le fonn air an iobairt; Seinn gu grinn air an iocshlainnt,
chuir slàinnte shiorraidh a d' dhàil. Och! an t-seìnn tha mu'n cuairt dhiot,
leo gun àireamh dhe'n t-sluadh ud; Dh' f hàg thu mise na m' thruaghan,
ach's èibhinn shuas leam thu Chèil.
12
XIX.
Do shùilean blàth' is tiarail,
leag thu orm aig a chrioch iad ; Gus na luidh orra siosa,
do rosgaibh breadha gach taobh. * Och! do ghràdh a bha brùchdadh,
troimh do shùilean mu'n dhùin iad; Dh'fhàg an sealladh gu drùiteach,
annam-sa ciùradh nach traodh.
Oh! a bhàis's tu tha fiadhaich,
se do làmhan ni'n riabadh; Air na ceanglaichean diomhair,
a theannaich bliadhnaibh do ghaol. Sgar thu mise's mo Fhlòri,
chuir ise fuidh'n f hòd ud; Bheir thu fadhasd sinn còmhladh,
's b'idh mise chòmhnuidh ri taobh.
XX.
Ni sinn pòsadh fuidh 'n f hòd ud,
's cha'n f heud thu th'inn 'na'r còir ann; Chum ar sgaradh's ar fògradh,
o'r n'ionad còmhnuidh san ùir. B'idh an talamh gu tiarail,
thug ar Tighearn ar Dia dhuinn ; Mar phlaide bhlàth oirn ag iadhadh,
gu'n d' thig a bhliadhna bhios ùr.
'Nuair a sheideas an tròmbaid,
ni sinn eiridh gu fonnmhor; Còmhail àghmhor bhios ùr dhuinn,
an àm dhuinn dùsgadh o'n ùir. Bheir e gàirdeachas mòr dhuinn,
a chèil fhaicinn 'na g^hlòir-san: 'S bithidh subhachas mor oirn,
air madainn òir-dheirg is chur.
* Tha e air fhaighinn a mach, an cusbair mu dheireadh a lionas an t-sùil, gu'n d'thoir i leatha iorahaidh a chusbair sin gu slàn, agus gu'n cum i an iomhaidh sin, gus an leagh i annt an ùir. Is drùiteach a phuing sa chuis so.
13
XXI.
Seinnear leinn mar ghall-trùmbaid,
ghath a bhàis cia do lùtha; Chumhachd ghruamaich na h-uaighe,
do shàradh cia is do bhuaidh. Mar mhòll roimh'n chuairt-ghaoith sèideadh,
theid 'ur sgapadh le chèile; An'àm dhuinne bhi 'g èiridh,
gu pòsadh greadhnach an Uain.
Chi sinn sealladh bhios glòir-mhor,
'n Rìgh a tighinn na'r còmhail; Ma'r ris, uaislean na'n glòir-san,
a chuireas dòmhlachd's an speur. Ge b'e ait ann san tàmh e,
le chathair dhealrach is àrda; Thig gu leir as gach cearna,
uil oighrean àlluinn an Dè.
XXII.   '
Bean an Uain an nuadh-phòsda,
thig air lom o na fòdaibh; 'S bithidh ise ro ghlòir-mhor,
an èideadh òir-dheirg an Rìgh. B' idh an uaigh dhi na seòmar,
'm faigh i 'n t-eudachadh glòir-mhor; Th' inn a mach leis an còdhail,
a mòr Fhear-pòsda 'sa Rìgh.
An gràdh làidir 'na bhuaidhean,
lasair shàr t' inn a nuas leis; Thoirt na coinneamh s do'n nuadh-bhean,
oh! bean an Uain th'aige rìs. A gràdh dhàsan mar èibhlean,
lasadh làidir sa chèile; Dol an àird do na speuraibh,
gu còmhail èibhinn ra' Rìgh.
14
XXIII.
XXV.
Cluinn an t-Athair toirt fàillte,
do'n Mhnaoi òig s as an fhàsach; 'S gabhail tlachd ann na h-àilleachd,
le gnùis tha làna do ghlòir. 'N Spiorad mòr a rinn naomh i,
is ga tearnadh rinn saothair; Deanamh gàirdeachais naomha,
'na faicinn saor's ann an glòir.
Och! nach i a tha mùirneach,
aig an Triuir tha sa chùirt ud ; Iad a tabhairt dhi cùirte,
le meas is mùirneachd a chaoidh. 'S math thig dhi a bhi 'g òran,
air an Triuir tha ro òir-dheirg; S a gràdh dhoibh a bhi 'n cònaidh,
'na neart a dòrtadh a chaoidh.
XXVI.
B'idh i tarrainn a sòlais,
as na tobraichean mòra ; Tha cur thairis sa dòrtadh,
chum sonais, sòlais dhi fèin. B'idh na buaidhean neo-chriochnach,
anns an Triuir a tha siorraidh ; Is an oibribh ga h-iarraidh,
a tabhairt riaraich dhi fèin.
B'idh am mòrachd sa'n glòire,
ann na sealladh an cònaidh; 'S bheir an comunn dhi sòlas,
gun rian, gun dèidh dhi air inns. Bheir 'a naomhachd dhi càil dhoibh,
toil is ciocras da 'n lànachd; 'N deigh nan linntean bhi làn dhiubh
bithidh a càil dhoibh gun sgìos.
S ann an sud bhios a chòmhail,
aig an Rìgh sa bhean òg ud; Neart an gràidh g^a'n toirt còmhladh,
a chum gu'm pos iad am buaidh. 'S fhad o'n là thug e gràdh dhi,
bu lionmhor sàs troimh 'n thàr e; Chum a ruidhinn sa tearnadh,
o iomadh nàmh agustruaigh.
Thuair e 'n tùs i o'n Ard Righ,
ann an coimhcheangal gràsmhor; Air dhi aig lagh bhi 'n sàradh,
thug le bhàs i o bhuaidh. Thug o'n pheacadh bha làidir,
thug o'n diabhuil bha'n sàs innt; Thug fadheoidh o na bhàs i,
's o chumhachd làidir na h-uaigh.
• xxrv.
Seall a nis air a chòmhail,
air dhoibh gu lèir bhi còmhladh; Feuch, cho lionmhor's cho dòmhail,
's nach lèir dhuit òirleach dhe'n speur. Dearc air dealradh na glòire,
tha ri fhaicinn sa chòmhail; Mar mhìlltibh grian air t'inn còmhladh,
sa dòrtadh glòire 'na chèil.
Seall a nis iad le chèile,
dol a suas troimh na speuran; Cluinn na trombaidean cheudan,
le'm braonaibh treun agus mòr. Deanabh iollaich mu'n cuairt dhi,
thà'd a faicinn dol suas leis; Dol a steach le gu buadhach,
do lùchairt uasal na glòir.
16
XXVII.
17
XXIX.
Aleluiah gu siorruidh,
mur bu ghnàth leibh bhi 'g iarraidh ; Thug 'ur Tighearn 'ur Dia dhuibh,
mar fhonn neo-thiomhaidh's mar cheòl. Oh ! 'ur n' àilleachd san iomhaidh,
tha làn chosmhuil ri Iosa; 'S èideadh 'fhireanntachd shiorruidh,
a thug an Triath dhuibh le còir.
Cathair rioghail gach tè dhibh,
thug an Eigh dhuibh mar chèilean ; 'S ma's a fagus da chèile,
ni sin sibh èibhinn gu mòr. Ni sibh còmhradh ra chèile,
thuigear leibh anns na neamhaibh Ge d' 'ur beòil a bhi dhith dhuibh,
gu sàmhach sitheil fuidh'n f hòd.
XXX.
Gheibh sibh aiseiridh òir-dheirg,
's cha bhi 'n t-ionghnadh cho mòr leibh ; A chionn fhad sa bha'r còmhnuidh,
an ionad glòire na sìth. Measg 'ur buill a bhios glòir-mhor,
barrachd mhòr aig 'ur beoil dhe; Chionn gu'r iad-sau gu sònraicht,
a sheinneas òran an Rìgh.
Och! a Thighearn sa Thriatha,
lion mi làn leis an diadhachd ; Chum an àm dhomh bhi trialladh, v
gu'n tog mi siorruidh an màà.ACL,'**-Leis a chomunn bu mhiann leam,
rinn am bàs uam a riabadh; 'S le mo chòmhnuidh gu siorruidh,
fuidh bhrataich sgiamhaich do ghràidh Amen agus Amen.
'N uair a ruigeas mi 'n Trianaid,
anns an rod a tha fiachail; As mo shealladh gu siorruidh,
cha d' theid thu sios uam a Ghaoil. B'idh mo Fhlòri a m' f hianuis,
'm maise ghlòir-mhor a ciad fhir; 'S b'idh ar ceòl nach bi tiomnaidh, a seinn gu siorruidh do'n Aon.
Sud mo dhòchas is m' iarraidh,
iomadh là agus bliadhna; Ge d' bhiom uairean ro iosal,
's ann le mo Thriath theid a bhuaidh. Iuchair ifrinn sa bhàis aig,
iuchair ionmhuis tigh Dhàbhi; Ann a m' aois cha dean m' fhàgail
'san cliu gu bràth bhi dha fèin.
xxvni.
Tha iad triuir ann am pàrras,
Flòri, Beti, is Màri; * Ann an so 'n uair bha'n tàmha,
bhan imeachd àillidh le gràdh. Chaidh iad suas troimh an fhàsach,
'n ceumaibh dìreach a ghnàth ann; Spot no smal cha do dh'fhàg iad, aig aon ri àrach na'n deigh.
Leag an taice na'n càsaibh,
air Fear an gràidh bha làthair ; Rinn an t-slighe dhoibh sàbhailt,
gu rè na ràinig iad shuas. A seinn gu h-àrd air chliù-san,
rinn an tearnadh sa'n ionnlad; Iad na'n clarsairean ionnsaicht, an òsan Mhaois is an Uain. Mo bhean, mo phiùthar-ehèile, ¦ mo phiuthar