síor

Nua-Ghaeilge Chlasaiceach: síor

Sean-Ghaeilge: sír

Tháinig "sír" agus an focal Breatnaise "hir (= fada) ón gComh-Cheiltis *sî-ro-s, a shíolraigh ó *sê-ro- san Ind-Eorpais, ón bhfréamh *sê- (fada, déanach). Tháinig na focail Fhraincise "soir, soirée" ón Laidin "sêrus" (= déanach), agus tá "menhir" againn ón mBriotáinis ("maen-hir" = cloch fhada).

Siar go dtí STAIR AN FHOCAIL